تا به حال همچین قطعی ارتباطی شدیدی ندیده بودم .
دیشب که همین یذره نت داخلی فکسنی هم نبود.
برادر آمد . بسیار ناراحت بود . از بقیه خبری نداشت .
هیچ تماسی نمیشه گرفت . هیچ پیامکی نمیشه داد.
این ها نمیدونند .
واقعا نمی دونند.
واقعا نمی دونند.
یا واقعا نمی فهمند .
سلامممم
بعد دوسال و چند ماه اومدم ببینم اینجا چه خبره ، کمی از حال خودم بنویسم.
از وبلاگهایی که دنبال میکردم یکی دوتا هنوز فعالن هر چند کم ،
منم توی این دوسال کمی بزرگ شدم ، حس میکنم نیازه برم مرحله ی بعدی زندگی اما دستام رو برای حرکت بسته میبینم.
این مدت تغییر خاصی توی زندگیم رخ نداده جز چند مورد ،
صاحب یه برادرزاده ی خشگل شدم خدا برامون نگهش داره.
یکی رو دیدم بنظرم خوبه اما بهش نگفتم هنوز تا نظرشو بدونم (احتمالا بخاطر تجارب قبلی) .
از لحاظ کاری هنوز به جای خوبی نرسیدم شرکت داغون تر از قبله، امیدوارم امسال بتونم یه ماشین با درآمد خودم بخرم.
خداروشکر تونستم وزنم رو کنترل کنم ، ورزش مقاومتی رو شروع کردم که یکمی لباس به تنم بیاد.
این مدت هم توی چنل تلگرامم مینوشتم و عکس و فیلم میگذاشتم اونجا هم دوستای خوبی پیدا کردم در حد همون مجازی البته.
فعلا همینا.
سلام و عزاداریاتون قبول حق تعالی .
اینکه میبینم هر روز یکی از فامیلا یا آشناها فوت میشه خیلی دردناکه.جوونه که پرپر میشه . واقعا دوره ی سختیه..حتی واکسنا هم تاثیرشون کمتر شده.
این تابستون خیلی بد گذشت.دیگه خیلی از دوستیام کمرنگ شدن.شرایط کاریم هر روز سخت تر میشه.مثل همیشه سه چهارماه بی حقوقیم.توی این گرونیا آدم می مونه چه کنه.
